Hoe zit het met je aansprakelijkheid als BHV’er?

Ben je verplicht hulp te verlenen als je ziet dat iemand in nood is? Artikel 450 van het Wetboek van Strafrecht is daar vrij duidelijk over: ja. Tenminste, zo lang je die hulp kunt verlenen zonder je eigen veiligheid in het geding te brengen: de nummer-één-regel ‘let op gevaar’ gaat nog altijd op.

Het maakt hierbij niet uit of je de hulpbehoevende op je werk of op straat aantreft. Een wetgever verwacht niettemin meer van een BHV’er dan van een ‘gewone burger’. Maar als lid van de BHV-equipe beschermt de wetgever je wel: in het geval van een bedrijfsongeval, ligt de eindverantwoordelijkheid bij de werkgever.

Veel mensen worden BHV’er uit goede bedoelingen. Ze willen hun steentje bijdragen aan een veilige werkomgeving. En vaak vinden ze het belangrijk om te weten hoe ze reddend of hulpverlenend kunnen optreden wanneer de nood aan de man of vrouw is. Soms kun je als BHV’er helemaal niet voorkomen dat iemand blijvend letsel overhoudt aan een ongeval, gehandicapt raakt of zelfs overlijdt als je hulp verleent. In alle gevallen is hulp verlenen beter dan geen hulp verlenen. Garanties op een goede afloop heeft niemand. Dus het zou ook niet terecht, en zelfs ronduit ontmoedigend zijn, om BHV’ers te bestraffen voor hun goede intenties. Waarschijnlijk zou de BHV’er dan binnen de kortste keren een bedreigde diersoort zijn in Nederland.

Toch ga je als BHV’er niet altijd vrijuit. Wanneer je, als BHV’er, dusdanig anders handelt dan je is aangeleerd, kan dit je wel verweten worden. Ieder BHV-lid weet bijvoorbeeld wel dat je een ernstig gewond slachtoffer dat in een vreemde houding ligt, op een ongevaarlijke plaats, niet moet verplaatsen. Doe je dit toch, dan moet je wel verantwoorden waarom je dit gedaan hebt. Dat is niet heel raar, maar wel iets om rekening mee te houden.

Als werkgever of BHV-verantwoordelijke is het dus belangrijk dat je mensen niet verplicht om BHV’er te worden. Natuurlijk kun je collega’s wel aanmoedigen, maar de keuze ligt bij hen en nee is ook een antwoord. Vrijwillige betrokkenheid is altijd het beste. Zo blijven mensen ook gemotiveerd en leergierig. En dat levert een positieve bijdrage aan de kwaliteit van je BHV-ploeg.

Een werkgever is wél verplicht is om een BHV-organisatie te hebben. Wanneer deze niet op vrijwillige basis kan worden samengesteld, kan een werkgever medewerkers hiertoe verplichten. Hoewel het de voorkeur heeft om dit op vrijwillige basis te stimuleren en dit ook wordt benadrukt door de Nederlandse Inspectiedienst, is er wel degelijk sprake van een onderliggende verplichting.

Maar hoe zit het nu met de verknipte jeans van Harry of de pijnlijke elleboog van Els? Bij privéhulpverlening dekt je WA-verzekering die schade in de meeste gevallen. En wanneer je handelt als bedrijfshulpverlener, is je werkgever daarvoor verzekerd. Je bent als BHV’er nooit hoofdelijk aansprakelijk. En dat is een geruststellende gedachte. Zo kun jij je hopelijk concentreren op wat er écht toe doet: het verlenen van goede hulp wanneer de situatie daarom vraagt.

Je bent als BHV'er dus nooit hoofdelijk aansprakelijk. Dus wat houd je nog tegen om BHV'er te worden? Wil je meer informatie over de functie van bedrijfshulpverlener en hoe je jouw organisatie helpt met een veilige werkomgeving? Lees hier wat de taken en verantwoordelijkheden zijn van een BHV'er. Wat doet een BHV'er?