Dit zijn de verschillende soorten brandwonden

Oppervlakkige verbrandingen, zoals bij verbanding door de zon, kenmerken zich door roodheid van de huid en een branderig gevoel. Deze brandwonden tasten meestal alleen de oppervlakkige laag van de huid aan en veroorzaken meestal geen blaarvorming. De verbrande huid is rood, droog, pijnlijk en voelt vaak soepel aan. Bij een oppervlakkige tweedegraads verbranding kan ook de opperhuid beschadigd zijn, en kan sprake zijn van blaarvorming. De huid is dan rood of roze glanzend, vochtig, pijnlijk, soepel aanvoelend en bedekt met blaren die intact zijn.

Bij een gedeeltelijke verbranding is, behalve de opperhuid, ook de lederhuid aangetast. De lederhuid is de huid direct onder de opperhuid, ofwel de tweede huidlaag. Bij dit type verbranding is er een duidelijke blaar of wond zichtbaar. Bij blarenvorming zit er plasma in de blaar. De blaar heel houden voorkomt infectie gevaar Deze wond is roodachtig of wit, met een mat, niet-egaal oppervlak. Als de blaarvorming stuk is er grote kans op infectie gevaar. Dit moet steriel afgedekt worden. Daarnaast is de wond erg pijnlijk, voelt deze stug aan en is deze bedekt met blaren die zijn gevuld met vocht.

Volledige verbrandingen zijn de meest ernstige en tasten alle huidlagen aan. Opperhuid, Lederhuid en Onderhuids bindweefsel, resulterend in witte, zwarte of geblakerde huid en vaak gevoelloosheid vanwege beschadigde zenuwen. Hierbij is de huid wit of juist zwart, droog en stug. De huid voelt als het ware aan als leer.