"Waar is de nooduitgang?"

Aan iedere training probeer ik weer andere invulling te geven. In iedere groep zitten namelijk weer andere mensen met andere ervaringen. Hier moet je op inspelen. De ene keer vinden ze brand leuker, de andere keer het onderdeel EHBO. De vragen uit en de interactie met de groep, maken dat een training anders verloopt. Je hebt je eigen programma, maar af en toe moet je daar iets van afwijken en links of rechts afslaan. Zo heb ik in de zomer een training buiten in de tuin in het zonnetje gegeven en een keer gepicknickt tijdens de lunch midden in de stad.

Mijn doel tijdens een training is om de cursisten enthousiast te maken voor BHV. Dit probeer ik met mijn eigen enthousiasme voor het vak. Vaak merk je tijdens het voorstelrondje al wat voor een groep je voor je hebt, of ze enthousiast zijn, wat voor werk ze doen en wat ze zoal hebben meegemaakt. Maar als je een groep hebt die moet zitten van de baas, dan moet je gaan motiveren. Dat kan natuurlijk met een grapje en een grolletje, maar ook door verhalen en ervaringen uit de praktijk erbij te halen.

De cursussen die ik geef verschillen heel erg per branche. Je hebt steeds een heel ander soort mensen in je groep. Ik heb het meeste met de doeners, zoals de zorginstellingen. Dit komt natuurlijk omdat ik zelf ook uit deze setting kom. Als ik zou moeten kiezen wat mijn favoriete training is, dan is dat ook EHBO. Daar waar ik ooit mee begonnen ben. Incompany cursussen zijn soms net een reünie, want iedereen kent elkaar. Dat is vaak heel prettig, want cursisten weten hierdoor wat ze aan elkaar hebben en zijn al op elkaar ingespeeld. Dat is bij een open training een ander verhaal. Daar kent niemand elkaar, heeft iedereen een ander verhaal, achtergrond en werkzaamheden.

In de tijd dat ik als instructeur werk, zijn er ook wel wat dingen veranderd. Zo zijn er bepaalde dingen meer aangescherpt. Bij EHBO zijn er juist dingen weggelaten om het makkelijk te maken en de drempel te verlagen. Op het gebied van BHV is het meer aangescherpt op het gebied van veiligheid. En dat is maar goed ook!

Als instructeur ga je als eenling het hele land door. Soms zie ik een van mijn collega’s onderweg (onze BHV.NL busjes vallen natuurlijk wel op) en zwaaien we naar elkaar. Je ziet elkaar niet vaak. Daarom is het ontzettend leuk als je je collega instructeurs weer ziet tijdens de interne bijscholing. Door met elkaar ervaringen te delen, zie je hoe collega’s bepaalde dingen aanpakken en oplossen, en daar kun je weer van leren.

Je bent natuurlijk nooit te oud om te leren. Twee jaar geleden heb ik mijn groot rijbewijs gehaald. En pas geleden hebben we VCA gedaan, die had ik al, maar het is de bedoeling dat ik ook deze trainingen ga geven. En dat sluit weer mooi aan bij mijn chauffeursdiploma. Verder is er nog genoeg wat ik wil leren of waar ik mij in wil verdiepen, zoals stop het bloeden en alcohol en drugs. Toch echt weer dat EHBO deel.

Mijn dochter is onlangs verhuisd en het eerste wat ik deed was even checken hoe het met de veiligheid was gesteld. Hangen er rookmelders? Waar is de nooduitgang? Een van de nooduitgangen bleek niet open te zijn en de elektrakast, die juist op slot hoort te zitten, was wel open. Dan zegt mijn dochter: “Mam hou daar eens mee op!” Maar dat zit er gewoon in. En het is natuurlijk voor haar eigen veiligheid!