Elke levensfase vraagt om andere hulpverlening

Bij “BHV door het leven” komt heel veel kijken. Het maakt namelijk nogal verschil of je verantwoordelijk bent voor de bedrijfsveiligheid van een kantoor waar gezonde mensen werken die in leeftijd variëren van 18 tot 65 jaar, voor een kinderdagverblijf voor baby’s en kleuters van 0 tot 4, of voor een verpleeghuis voor hoogbejaarde mensen.

Natuurlijk moet je bij een calamiteit in alle gevallen zo snel mogelijk het pand ontruimen, een beginnende brand kunnen blussen, een wond verbinden en een slachtoffer reanimeren. Maar het maakt een wereld van verschil of je dat doet bij een peutertje van drie, bij een stevige man van 45 of bij een dame van 86. Niet alleen vanwege de fysieke verschillen tussen deze mensen, maar ook door de emotionele en sociale aspecten die een belangrijke rol spelen bij hulpverlening. En vooral ook door de manier waarop je als hulpverlener het slachtoffer benadert. Daarnaast kun je in je organisatie mensen van diverse leeftijdscategorieën op bezoek krijgen. We praten erover met onze instructeur Kristof Piotrowski.

Volwassenen

‘De meeste mensen denken bij BHV aan hulpverlening aan werkende volwassenen. Mensen op kantoren, in fabrieken, in de bouw, in de haven of in zorginstellingen. Mensen die met gevaarlijke stoffen werken, onwel kunnen worden, soms van steigers vallen, of met een brand geconfronteerd worden. In principe zelfredzame mensen waarmee je - tenzij ze bewusteloos of in paniek zijn - goed kunt communiceren. Ze luisteren naar instructies, kunnen zelf het pand verlaten, aangeven wat er gebeurd is, en waar en hoeveel pijn ze hebben. Maar zelfs bij deze ‘ideale’ slachtoffers is bedrijfshulpverlening en het geven van EHBO hard werken, omdat je als hulpverlener altijd geconfronteerd wordt met spanning en tijdsdruk: er is een calamiteit gebeurd en je moet direct en goed handelen.

Met die spanning en tijdsdruk heb je ook te maken bij de twee andere groepen, kinderen en ouderen, maar daar spelen nog wat andere zaken mee die de hulpverlening extra gecompliceerd maken.’

Kinderen

‘Een aantal verschillen liggen voor de hand: kinderen begrijpen vaak niet of veel minder goed dan volwassenen wat er aan de hand is. Ze overzien de ernst van de situatie niet. Hun zelfredzaamheid is minder groot dan die van volwassenen. Baby'tjes moeten bij een ontruiming gedragen worden, oudere kinderen kunnen zelf lopen maar begrijpen vaak niet wat er gebeurt en werken minder goed mee. Ook zijn de ongevallen anders: kinderen stoppen nog wel eens een knikker in hun neus, vallen van de glijbaan, krijgen een koortsstuip of hersenvliesontsteking. Maar de grootste verschillen met hulpverlening aan volwassenen zijn de emotionele, communicatieve en sociale aspecten.

Veel hulpverleners zijn ouders en projecteren de calamiteit op hun eigen kind en hun eigen situatie. Hoe zouden ze zelf reageren als hun kind van de trap is gevallen? Als hun kind zo veel pijn heeft? Vaak ook slaat de emotie van het kind over op de hulpverlener. Die emoties beïnvloeden hun zelfverzekerdheid.

Je moet bij kinderen andere hulpmiddelen inzetten, andere dingen doen. Op een andere manier communiceren bijvoorbeeld. Want hoe kun je een huilend kind laten aangeven waar hij pijn heeft of laten vertellen wat er gebeurd is? Hoe doorbreek je de ‘sociale druk’ als een kind tegenover zijn vrienden stoer wil doen en niet wil laten merken dat hij echt veel pijn heeft? Hoe ga je om met tieners die door drugs of drank niet meer goed kunnen nadenken en niet willen meewerken met de hulpverleners?’

Ouderen

‘In zorginstellingen spelen weer andere factoren. Mensen in verpleeghuizen zijn vaak minder mobiel en minder zelfredzaam. Ze zijn niet meer zo goed ter been, hebben een rollator of een rolstoel nodig, of liggen ziek in bed. Ook zijn ze mentaal niet altijd meer wat ze waren: hun kortetermijngeheugen doet niet meer wat het zou moeten doen. Allemaal facetten die de hulpverlening anders en gecompliceerder maken. En dan doel ik niet op de medische aspecten, want medische kennis is in de zorginstellingen volop aanwezig. Het gaat vooral om inlevingsvermogen, geduld, een andere manier van communiceren en zelfverzekerdheid. En wat specifieke vaardigheden als omgaan met een evacuatiestoel.’

Voorbereid op alle risico's

Van een reanimatie van een baby tot hulpverlening aan een niet-zelfredzame oudere. Ben jij voorbereid op de risico's die elke levensfase met zich meebrengt? Doe de test!

Test: BHV door het leven

En wat betekent dat voor de trainingen?

‘Wij leren de deelnemers van de BHV- en EHBO-trainingen met al deze verschillen rekening te houden en te anticiperen op de emotionele en sociale aspecten. We leren ze ook de slachtoffers op een andere manier te benaderen. Voor mensen die werken in de kinderopvang is er een speciale EHBO-cursus, die overigens wettelijk verplicht is.

BHV cursussen

EHBO cursussen

Lees meer

Is een Hoofd BHV verplicht? Zo zit het volgens de Arbowet én in de praktijk
Veel organisaties willen weten of een Hoofd BHV verplicht is. In het kort: nee, de Arbowet schrijft voor dat elke werkgever bedrijfshulpverlening moet organiseren, maar nergens staat dat je één persoon officieel moet benoemen als Hoofd BHV. Toch horen de taken die een Hoofd BHV uitvoert wél thuis in een goed functionerende BHV-organisatie. In dit artikel lees je hoe het wettelijk zit, wat de taken zijn van een Hoofd BHV (operationeel en strategisch) en wanneer het verstandig is om iemand aan te wijzen als Hoofd BHV.
De WARB systematiek voor veilig ontruimen in de zorg
Aantoonbaar veilig ontruimen in de zorg
Vergoeding EHBO cursus door zorgverzekering
Wil je een EHBO of reanimatiecursus gaan volgen dan kan het zijn dat jouw zorgverzekeraar de kosten van jouw cursus (gedeeltelijk) vergoedt. Om in aanmerking te komen voor een vergoeding heb je sowieso een aanvullende verzekering nodig, want vanuit de basisverzekering worden EHBO-cursussen niet vergoed.
BHV voor leerlingen en studenten
Veiligheid is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Voor medewerkers, maar ook voor studenten die in het gebouw aanwezig zijn. Het betrekken van deze groep bij de BHV is een uitdaging. Hoe zorg je dat iedereen weet wat te doen bij een calamiteit? Een praktisch stappenplan en checklist vind je terug in dit artikel. Zo betrek je iedereen bij de BHV.
Download het magazine: alles wat je wilde weten over bedrijfsveiligheid
Speciaal voor de Dag van de BHV hebben we een inspirerend digitaal magazine gemaakt: Alles wat je wilde weten over bedrijfsveiligheid. Dit gratis magazine is een ode aan de everyday heroes: de BHV'ers die zich inzetten voor een veilige werkomgeving. Of je nu zelf BHV’er bent, verantwoordelijk bent voor bedrijfsveiligheid of gewoon benieuwd bent hoe je jouw organisatie veiliger maakt, dit magazine staat vol verhalen, inzichten en praktische tips.
Toolkit om nieuwe BHV'ers te werven
Het werven van nieuwe BHV’ers kan in de praktijk best een uitdaging zijn. Medewerkers twijfelen vaak of de rol wel bij hen past, of vinden het spannend om de verantwoordelijkheid aan te gaan. Terwijl BHV’ers onmisbaar zijn om de veiligheid binnen je organisatie te waarborgen. Om bedrijven hierbij te ondersteunen, hebben we een complete BHV-wervingskit ontwikkeld. Deze kit bevat handige tips, kant-en-klare communicatiemiddelen en inspirerende voorbeelden die je direct kunt inzetten om collega’s enthousiast te maken voor de rol van BHV’er.
BHV kennis en vaardigheden up-to-date: zo blijf je scherp in noodsituaties
Als BHV’er draag je een grote verantwoordelijkheid. Je weet te handelen bij brand, begeleidt een ontruiming en verleent eerste hulp wanneer dat nodig is. Je staat niet alleen in voor je eigen veiligheid, maar ook voor die van collega’s en bezoekers. Het is daarom essentieel om je kennis en vaardigheden jaarlijks bij te houden en te oefenen.
Veiligheid in de kinderopvang
In de kinderopvang staat veiligheid voorop. Kinderen zijn kwetsbaar en hebben een omgeving nodig waarin ze zich kunnen ontwikkelen, spelen én leren, zonder dat er risico’s zijn voor hun gezondheid of welzijn. Of het nu gaat om kinderdagverblijven, peuterspeelzalen of buitenschoolse opvang, medewerkers spelen een cruciale rol in het creëren van een veilige omgeving.