De enorme impact van fatale bedrijfsongevallen

Doe er alles aan om de veiligheid op je werk zo goed mogelijk te borgen zodat jij en je collega’s na een dag werken weer veilig thuiskomen.

Toon

Het was een dag die voor Toon en Karien begint als alle andere. Maar die rond een uur ’s middags een verschrikkelijke wending krijgt als Toon en zijn collega bij onderhoudswerkzaamheden in een reactor vallen. Een reactor die gevuld bleek te zijn met Argon, een edelgas. Argongas zie je niet, ruik je niet, voel je niet, proef je niet. Maar eenmaal ingeademd heb je een enorm probleem: Argongas is zwaarder dan zuurstof waardoor het de zuurstof uit je longen verdrijft en je stikt. Twee jaar later wordt het bedrijf waar de twee mannen werkten veroordeeld voor dood door schuld.
 
Toons vrouw, Karien van der Loo – van der Sande, en haar broer, Patrick van der Sande, schrijven daarna samen het boek Toon. De impact van een dodelijk arbeidsongeval. Vanaf het ontbijt op die woensdagochtend en het telefoontje van een van Toons collega’s tot de juridische afwikkeling, ruim twee jaar later. Als familie zijn ze geen procespartij, maar wel getuige van de strijd in de rechtszaal om de schuldvraag. Tijdens het rouwen en het juridisch proces kiezen ze ervoor om te gaan samenwerken met de verzekering, de arbeidsinspectie, de pensioenfondsen en het bedrijf waar Toon werkte. In plaats van de gebruikelijke eisen: boete, financiële compensatie en een sluitende verklaring over het waarom van het ongeval, gaan ze akkoord met een 'veiligheidsverbeterplan': ze gaan minimaal vijf jaar lang samenwerken met de veroordeelde, het bedrijf waar Toon werkte, om met zelfgekozen deskundigen te werken aan betere arbeidsomstandigheden zodat een soortgelijk ongeval minder vaak of helemaal niet meer kan voorkomen. Dat vergt ongelooflijk veel kracht van de familie en een nieuwe manier van denken, 'omdenken', en geeft hen de mogelijkheid om zich meer met de menselijke kant van het bedrijfsongeval bezig te houden.

Cees

Om kwart over tien ’s avonds, verandert het leven van Laura Brugmans volledig. Ze is alleen thuis, haar man Cees heeft avonddienst. De bel gaat. Als ze de deur opendoet en de politie ziet staan, weet ze direct dat er iets goed mis is: Cees is op zijn werk overleden. Door een foute handeling van een chauffeur komt hij onder een rol papier van 600 kilo terecht. Hij overlijdt ter plaatse.
 
Laura vertelt haar verhaal in het boek En toen ging de bel. Het boek beschrijft het moment dat de politie aan de deur komt tot en met de juridische afhandeling van het ongeval. Hoe is het om zo plotsteling je man te verliezen? Hoe verwerk je dit als je weet dat de werkgever er een aandeel in had? Ongeloof, verdriet, boosheid en eenzaamheid wisselen elkaar af. Tegelijkertijd moet er veel geregeld worden, met onder andere de Inspectie SZW, het Openbaar Ministerie, de letselschadeadvocaten en de verzekeringsmaatschappij, die in eerste instantie weigert uit te keren.
 
Ook binnen het bedrijf is de impact van het ongeluk groot. Iedereen was van slag, vertelt een collega van Cees. Hij is ervan overtuigd dat het ongeluk een jaar lang invloed heeft gehad op de collega’s, hun werk en de productiviteit.
 
Het boek is volgens Laura enerzijds een verwerking van het verlies van haar man, met wie ze 32 jaar getrouwd was, en anderzijds een handvat voor mensen die een dierbare verliezen bij een bedrijfsongeval. ‘Met het boek wil ik anderen helpen. Voor nabestaanden van slachtoffers van ernstige misdrijven is er slachtofferhulp, maar als familie van een dode bij een bedrijfsongeval moet je het allemaal zelf uitzoeken.’ De opbrengst van het boek gebruikt Brugmans voor de Stichting Arbeidsongevallen die ze op 28 april opricht, op Workers Memorial Day. Hiermee wil ze nabestaanden helpen met begeleiding en opvang.

Iedere week opnieuw

Twee indrukwekkende en dramatische verhalen van mensen die hun geliefden verloren. Echtgenoten, vaders, zonen, broers, zwagers, vrienden. Verhalen over ongevallen die het leven van de nabestaanden voorgoed veranderden. Iedere week kan er een nieuw verhaal geschreven worden: in 2017 kwamen 70 mensen niet meer thuis na hun werk. 70.
 
Daarom: doe er alles aan om de veiligheid op je werk zo goed mogelijk te borgen zodat jij en je collega’s na een dag werken weer veilig thuiskomen. Breng de risico’s in kaart. Neem maatregelen om die risico’s te voorkomen. Spreek elkaar aan op veilig werken. Stop geen bijna-ongelukken in de doofpot maar bespreek ze en leer ervan. En laat je adviseren door experts. Want met de veiligheid van mensen neem je geen enkel risico.


Bron:
En toen ging de bel. De enorme impact van arbeidsongevallen, Laura Brugmans. 
Toon, De impact van een dodelijk arbeidsongeval, Karien van der Loo - van der Sande en Patrick van der Sande. 

Lees meer

  • Van BHV naar een BuurtAED
    Van BHV naar een BuurtAED
    BHV’er worden. Voor sommige cursisten is het een verplichting, terwijl anderen het zelf graag willen en het belang inzien.
  • Scouts veiligheidsbewust maken
    Scouts veiligheidsbewust maken
    Op het gebied van veiligheid kun je er niet vroeg genoeg bij zijn. Zo dachten ze ook bij Waterscouting Cuijk. Daar hebben ze namelijk het insigne “Veiligheid” in het leven geroepen.
  • Instructeur Magda aan het woord
    Instructeur Magda aan het woord
    Als instructeur ben je het gezicht van BHV.NL. Wij rijden dagelijks het hele land door, komen over de vloer bij uiteenlopende bedrijven en staan voor verschillende groepen cursisten.
  • Instructeur Corné aan het woord
    Instructeur Corné aan het woord
    Het leuke aan instructeur zijn? De afwisseling van de werkzaamheden! En natuurlijk dat je mensen wat kan leren over veiligheid. Van jongs af aan heb ik dat al willen doen: mensen wat bijbrengen
  • Instructeur Ronald aan het woord
    Instructeur Ronald aan het woord
    BHV'er, dat ben je niet zomaar. Je moet natuurlijk wel wat kunnen! BHV'er zijn is namelijk geen vrijheid blijheid. Ik leg de lat daarom hoog voor mezelf en dat doe ik ook voor de cursisten. 
  • HELP! Ik word BHV'er
    HELP! Ik word BHV'er
    Je hoort er bij BHV.NL pas écht bij, wanneer je bent geslaagd voor je BHV cursus. Ik heb er ruim een maand op moeten wachten, maar het moment is dan eindelijk daar: mijn pasje is binnen, dus ook ik mag mijzelf een BHV’er noemen.
  • Instructeur Geert aan het woord
    Instructeur Geert aan het woord
    Mensen vragen wel eens aan mij: “Is niet iedere dag hetzelfde als je een training geeft?” Maar het is nooit hetzelfde. Wat het instructeur zijn zo leuk maakt is dat je elke keer te maken hebt met andere cursisten, een ander soort training en een andere reactie.
  • Het onmogelijke scenario
    Het onmogelijke scenario
    Als instructeur EHBO reis ik elke werkdag af naar klanten door het hele land. De ene dag een herhalingstraining BHV, de andere dag een scenario-oefening gericht op risicogericht handelen.

info@bhv.nl

024 373 09 77
Bel ons terug
.
BHV.NL maakt gebruik van cookies om het bezoek aan onze website gemakkelijk te maken. Daarnaast vind je sneller wat je zoekt en bieden we jou relevante informatie. Door op 'OK' te klikken ga je hiermee akkoord. Klik hier voor de instellingen, meer informatie en onze privacyverklaring.
Cookies uitschakelen