"Je kunt niet vroeg genoeg beginnen"

De eerste ochtend heeft de scouting zelf wat verteld over hoe ze moeten alarmeren en een stukje LEH, Levensreddend Handelen, behandeld. Hier heb ik nog wat achtergrond informatie over gegeven. Ook heb ik wat snelverbandjes meegenomen, zodat ze konden oefenen met verbinden.

De tweede ochtend stond brand op het programma. In het ruim, “het wachtschip” van de scouts, ben ik begonnen met uitleggen wat er allemaal nodig is voor het ontstaan van een brand, de branddriehoek en de gevaren van een brand. Vervolgens heb ik ze duidelijk gemaakt hoe je brand uit kan krijgen, want brand is natuurlijk heel gevaarlijk. Dat heb ik laten zien aan de hand van een brandende kaars waar ik een glas overheen heb gezet, waarna de kaars uitging. Maar waarom gaat de kaars uit? Omdat er natuurlijk geen zuurstof bij kan.

  

Maar een echt brandje uitkrijgen, dan doen we natuurlijk door te blussen. Daarom mochten de kindjes, als ze dat wilden en durfden, ook zelf een brandje blussen. Ik heb eerst de werking van de blusser laten zien. Hoe de blusser technisch werkt, wat die doet en hoe je kan blussen. Daarna heb ik samen met mijn zoon de opstelling klaargezet met de prullenbak, waar ik ze met CO2 heb laten blussen. Dat vonden ze allemaal heel erg spannend. Want het zijn natuurlijk echte vlammen en het maakt veel herrie. En omdat ze bij het LEH gedeelte al brandwonden hadden behandeld, begrepen ze nu ook heel goed dat ze uit moeten kijken voor brand. In eerste instantie wilden daarom ook niet alle kindjes blussen. Maar uiteindelijk hebben ze het toch allemaal gedaan. Daarna hebben we de opstelling omgebouwd zodat ze ook met schuim konden blussen en konden zien wat schuim doet, en heb ik zelf nog een demonstratie gegeven met de blusdeken. Dit hebben ze uiteraard niet zelf mogen doen, want daar zijn ze gewoon veel te klein voor.

Toen we klaar waren met blussen, hebben we de spullen weer opgeruimd, want deze kunnen we niet buiten laten staan want dan verbrandt iemand zijn vingers. We zijn weer naar binnen gegaan en daar heb ik de kinderen als afsluiting kennis laten maken met rook in combinatie met een ontruiming, zodat ze ook konden zien hoe een rookmelder werkt. Ik heb de rookmachine neergezet en hun ruim laten vullen met rook. Zo konden ze zien wat je dus eigenlijk niet ziet door de rook. We hebben alle rookmelders af laten gaan, zodat ook de ouders konden zien (en horen) dat de scouting met veiligheid bezig was. De kinderen hebben toen via de nooduitgang het schip verlaten en verzameld op de verzamelplaats.

 

We hebben vroeger toen onze eigen kinderen nog jong waren en jarig waren geweest, brandweerfeestjes gegeven. Verder heb ik nog nooit jonge kinderen, van 6 tot 9 jaar, les gegeven, dus dat was helemaal nieuw voor mij. Maar het leuke is dat naarmate de dag vorderde, je bij de kinderen de kwartjes zag vallen. In het begin waren ze helemaal hyper en vonden ze het reuze spannend. Ze wisten namelijk dat er iemand zou komen en dat we het over brand zouden gaan hebben. Maar volgens de leiding hadden de kinderen nog nooit zo aandachtig en stil zitten luisteren. Én daarnaast kwamen ze ook nog met goede vragen! Ik heb van de leiding vernomen dat ze het heel erg leuk en interessant vonden en dat ze blij zijn dat ze dit een keer geoefend hebben. Ook de ouders waren erg enthousiast en kinderen zaten thuis vol met verhalen over de dag. Dus misschien dat ze dit nu wel vaker gaan doen.

Elk bedrijf met werknemers verplicht is om bedrijfshulpverlening te regelen? Maar wat moet je als werkgever dan precies allemaal regelen en hoeveel BHV’ers heb je dan nodig? De manier van bedrijfshulpverlening en het aantal BHV'ers hangt af van de grootte van je organisatie en de veiligheids- en gezondheidsrisico's die bij je oragnsiatie horen. Lees hier meer